UK:PL

Wygląda na to, że serwisy społecznościowe przechodzą kolejną mutację, a to za sprawą sensacyjnego rozwoju serwisu Facebook. Zanim o LinkedIn, trochę o samym Facebooku.

To trochę jak MySpace, tyle, że jeszcze do niedawna – gdy MySpace był najbardziej cool i lgnęły do niego wszystkie zbuntowane nastolatki, niewypromowane zespoły i wiecznie skacowani rockmeni – Facebook był dostępny jedynie dla wybranej, a raczej wąskiej grupy użytkowników.

Założyciel Facebook, Mark Zuckerberg, tworząc tę stronę chciał pomóc tym, którzy - jak on - zaczynali studia na Harvardzie, odnaleźć swe miejsce na kampusie i poznać innych studentów. By założyć profil należało jeszcze do jesieni mieć konto akademickie i być studentem Harvardu czy Yale. Potem Zuckerberg postanowił otworzyć stronę dla wszystkich i w tej chwili do Facebooka dochodzi około stu tysięcy nowych użytkowników dziennie.

Skala tego zjawiska w Wielkiej Brytanii w ostatnich kilku tygodniach jest zdumiewająca. Gdy w redakcji zapytałem kto ma profil na Fecbooku byłem jedynym, który go nie miał (ja nie mam czasu się podrapać, czy pisywać regularnie i sensownie na tym blogu, a co dopiero zaglądać komuś do życia na Facebooku, ale może się powinienem do Facebooka przekonać). The Guardian i The Observer tylko w minionym tygodniu wypłodziły łącznie co najmniej 5 artykułów fenomenowi Facebooka poświęconych. Gwiazdy telewizji, rodzina królewska, politycy wysokiego kalibru i panienki z magazynów plotkarskich – wszyscy jak się okazuje mają profil na Facebooku.

Czym zatem jest Facebook? Jak wspomniałem, to trochę jak MySpace – zdjęcie, imię, opis, kontakt, zainteresowania i parę dodatków. Tyle. Facebook jednak – i to chyba jest jego najważniejszą cechą – informuje wszystkich o tym, co właśnie zrobiliśmy, którą część profilu zaktualizowaliśmy, do jakiej grupy dołączyliśmy, ilu mamy przyjaciół, kim są i kim są ich przyjaciele i przyjaciele tych przyjaciół. Stąd właśnie szczególne uwielbienie dla Facebooka wśród osobowości medialnych i artystów.

Ale swą popularność Facebook zawdzięcza także otwarciu się na zewnętrzne aplikacje i umożliwieniu deweloperom tworzenia widgetów i czegokolwiek, co może wzbogacić tzw user-experience. Stąd na Facebooku można podłączyć swój Twitter, można wrzucać zdjęcia z Flickr, slajdy ze Slide, śledzić ruchy na giełdzie dzięki Forbes, słuchać muzy z Last.fm, chawlić się zakładkami z del.icio.us, dodawać mapy itd itp.

I tu dochodzę do tego, o czym wspomniałem na samym początku. LinkedIn, inny znany serwis społecznościowy, bardziej nastawiony na tworzenie znajomości zawodowo-biznesowych czy szukanie pracy, chce rzekomo także otworzyć się na deweloperów i wprowadzić dziesiątki nowych aplikacji. Ciekawy, choć nieco stronniczy wpis na ten temat znalazłem na ‘nieoficjalnym blogu Facebooka’, allfacebook. Nick O’Neill napisał:

“LinkedIn nadal rośnie (180.000 nowych użytkowników dziennie dochodzi do liczącej już 11 milionów osób bazy) ale będzie musiał podjąć natychmiastowe działanie, by zachować swój status lidera biznesowych serwisów społecznościowych.”

Coś w tym pewnie jest, choć z drugiej strony już teraz widać, że nie wszystkim ten nowy, otwarty na wszystko i wszystkich Facebook się podoba. Blog CrunchGear narzeka, że za dużo tam ozdóbek i niepotrzebnych aplikacji.

Taka już chyba natura tych serwisów. MySpace jeszcze chwilę temu wydawał się absolutnym ‘potentatem’, potem pojawił się serwis Bebo, a teraz niepohamowany rozwój Facebooka zagraża im wszystkim. Ale może właśnie w nich leż przyszłość? Może integracja absolutnie wszystkiego w jedna aplikację, która pozwoli nam na prowadzenie ‘życia towarzyskiego’ w necie, odbieranie maili, szukanie pracy, czytanie wiadomości i słuchanie muzyki to nieunikniona przyszłość? Może.

Na wszelki wypadek idę sobie założyć profil na Facebooku, żeby mnie w redakcji nie wytykali….

Zobacz także:

Bebo prześciga MySpace w Wielkiej Brytanii